Odamdaki koltuğumda oturmuş işlerimle ilgileniyordum,sıkıldığımda gözüm kitaplığımın rafında duran Mühendisler Odasının süreli yayınladığı derginin bana göndermiş olduğu son sayısına ilişti,daha önce de elime ulaşan bir kaç sayısının içini hiç karıştırmadığını düşünüp buna biraz daha zahmetle bakma ihtiyacı duydum.

Derginin içinde bana çok da yabancı olmayan işimle ilgili şeyler olduğunu görerek dergiyi bu zamana kadar niye boşlamışım diye düşünüyordum ki ,son sayfalarına gelince herşey değişti. Son sayfaları da hızla çevirip dergiyi elimden bırakmaya hazırlanırken,tanıdık birinin fotoğrafını görür gibi oldum.

Dikkatle baktığım o fotoğrafdaki kişi evet tanıdık biriydi,Lise yıllarında görüştüğüm ,kendisine çok değer verdiğim zamanında bazı güzel zamanları paylaştığım,aynı safta aynı yöne döndüğüm iyi bir arkadaşımdı.

Lise yıllarından sonra bir kaç yıl öncesine kadar da kendisinden hiç haber alamamıştım fakat bir – iki yıl önce bir gece Samsunda bir durakta belediye otobüsüne binerken ismimle seslenerek durdurmuştu beni ve onu orada gördüğüme o kadar çok şaşırmış ve sevinmiştim ki otobüsten inip ona sımsıkı sarılmıştım.

Hani kanı kaynar ya insanın öyle kaynamıştı kanım ona. Arkadaşımın Samsunda Elektronik Mühendisliği okuduğunu onu en son gördüğüm o gece öğrendim.Lafladık biraz,evini tarif etti ve benden söz aldı evine gelmem için sonra ayrıldık.O görüşmemizden sonra da bir iki telefon bir iki mail.

Fakat O aklıma gelince onu gördüğüm o gece aklıma geliyor yıllar sonra onu bulmanın ne kadar güzel olduğunu hep düşünüyordum. Şimdi gördüğüm fotoğrafa bakarken bir anda bunların hepsini hatırladım.Sonra bedenim soğudu,elim titredi,gözlerim doldu.Açtığım sayfada Aramızdan ayrılanlar yazıyordu.21 yaşında Trafik kazasında hayatını kaybetti diye yazmışlardı fotoğrafın altına.Kelimeler içime yazıldı sanki.Sanki ilk defa sevdiğim bir insanın böyle bir haberini alıyordum. İnanamadım ben de,Mail yazsam ona,geri bana cevap verecek gibi geliyordu hala bana.

Sonra ismini yazarak internette arattığımda bulduğum haberlerle emin oldum.Kardeşim ben gibi arkadaşlarıyla çıktığı bir yolculukta trafik kazası geçirmiş ve diğer arkadaşlarıyla beraber vuslata erişmişti.

Kardeşim biz bu dünyaya inananlardan değildik zaten,biz vuslata ve O’na inanırız.Sana söz vermiştim ya evinde seni ziyaret edeceğim diye,İnşallah sözüm hala geçerli Vuslatta.

Dualarım seninle,Hakkını Helal Et,Vuslat en temiz ve güzelinden inşallah bir gün bana da nasip olacak.